Tarih, 29 Temmuz 2010, günlerden Çarşamba…
Elimde televizyonun kumandası, kanallar arasında geziniyorum..
Bir ara gözüme BRTV ilişti.
Sahibi Mehmet Çetinkaya konuşuyor…
Aslına bakarsanız ne konuştuğu da, pek belli değil…
Terin, suyun içinde bir şeyler anlatmaya çalışıyor.
Anlaşılan o ki, vücut kimyası bozulmuş.
Konuştukça saçmalıyor, aynı sözleri tekrarlayıp duruyor.
Bir “iddia” tutturmuş gidiyor..
“İddia” diyor, başka bir şey demiyor.
Sahibi olduğu televizyonda “cevap hakkı” kullanmak isteyenler öncelikle bu ne idüğü belirsiz “iddia”ya girmek zorundalarmışşş..
Oysa, “cevap hakkı”nın yasal bir zorunluluk olduğunu bile söyleyemiyor..

Sayın, Çetinkaya bir ara hızını alamayarak elindeki Türk Metal sendikasına mensup işçi arkadaşların imzaladığı söylenen bir “yemin metni”ni canlı yayında parçalıyor.
Güya, müftülüğe sormuş… Akabinde de, Diyanet’ten görüş almış…
“Allah, onur, şeref, namus, aile…” adına yemin olmazmış…
Bir yayıncının düştüğü şu çaresiz durumu görebiliyor musunuz?
Nasıl yemin edilebileceğini öğrenmek için müftülüğe ve Diyanet İşleri Başkanlığına başvuruyor…
Hala öğrenememiş de…
Ey yılların gazetecisi yada yayıncısı olduğunu sık sık vurgulayan sayın, Çetinkaya..!
Tatil yaptığın güneşli sahillerde çok durmuşsun anlaşılan…
Bir “yemin”in nasıl edilmesi gerektiği konusunda ısrarla başvurduğun müftülük ve diyanet teşkilatı “otorite” midir, Allahaşkına..?
O kağıt parçasını durup dururken niye parçalayıp attığını da anlayabilmiş değilim.
BRTV’ye kaynak aktaran birilerine yaranmak için bütün hünerlerini sergilediğini görüyoruz.
Ancak, bu kadarına da pes doğrusu..!

Neymiş efendim..?
Karabük’teki sendikal yeki mücadelesinde Çelik-İş kazanacakmış..
Kendi deyimiyle Karabük’e gelen “misafir sendika” geldiği gibi gidecekmiş.
İsterlerse Türk Metal Sendikası yetkilileriyle bu doğrultuda bir iddiaya girmeye hazırmış.
“Türk Metal Sendikası yetki alırsa, sahibi olduğum BRTV’yi kendilerine vereceğim. Yetki alamazlarsa, BRTV’nin dörtte biri kadar bana verecekler mi..? Kendilerine güveniyorlar mı..?” şeklinde abuk-subuk sözlerle Çelik İş Sendikası’ndan yana olduğunu göstermek için bütün hünerlerini sergileyen Mehmet Çetinkaya konuştukça battığının farkında bile değildi.

Bu neyin telaşıydı acaba..?
Bu neyin göstergesiydi..?
Sahibinin sesini dinleyen, sahibine yaranmaya çalışan emir erleri gibi sağa sola saldırmakla gazetecilik mi olurmuş..?
Daha dün,"Hikmet F. Tankut'un bu defa işi oldukça zor, onu birkaç yardakçısı bile kurtaramayacak" diyen Sayın, Mehmet Çetinkaya değil miydi acaba..!
Televizyon yayıncılığı çok ciddi bir iştir, sorumluluk gerektirir.
Yaptığınız yayıncılığın birtakım müeyyideleri vardır.
Nasıl olsa benim şirketim, benim televizyonum anlayışından hareket ederek her fırsatta ekranlara çıkıp Çelik İş Sendikası’nı göklere çıkarıp, Türk Metal’e ve onu destekleyenlere veryansın edeceksiniz öyle mi..?
Yıllardır gazetecilik, yayıncılık yapıyormuş..!
Hadi, canım sende..!
Karabük halkı BRTV’yi tanımıyor mu sanıyorsunuz…
Karabük esnafı bu yerel televizyonun sahibi Mehmet Çetinkaya’yı tanımıyor mu zannediyorsunuz..
Yaptıkları haber niteliği taşıyan birkaç dakikalık yayın karşılığında bile insanlardan ve kuruluşlardan her fırsatta para talep eden bu insanları artık herkes tanıyor.
“Bastırın parayı, ekranlar sizin…”
Ortaya para koymuyorsanız, haberinizi bile yapmazlar.
Böylesine menfaatçi ve çıkarcı bir anlayışla gazetecilik mi olurmuş..!

Bunun adına yayıncılık diyorlar.
Sermayenin güdümünde yayıncılık mı olurmuş..!!!
Kardemir’den 6 işçinin iş akitleri, haklı bir gerekçe ortaya konmadan feshediliyor.
Ses yok..!
Kardemir işçileri topluca ücretsiz ve ücretli izinlere çıkarılıyor.
Ses yok..!
Türk Metal Sendikası’na geçiş yaptıkları için 29 işçi gerekçesiz olarak kapı dışarı ediliyor.
Yine, ses yok..!
“Hani, işçiden yanaydınız” diye size sormazlar mı..?
“Hani, hak’tan, hukuk’tan yanaydınız” diye size sormazlar mı..?

Sevgili Okurlar,
Ne yazık ki, aynı kirli anlayışı Çelik İş Sendikası sergiliyor.
Sendikanın Genel Eğitim Sekreteri Şenel Oğuz, ikide bir BRTV ekranlarına çıkıp yıllar yılı köle gibi baskı altında tuttukları Kardemir işçilerine sesleniyor:
“Yuvanıza dönün” diyor…
Allahaşkına, şu Türk Metal Sendikası Karabük’e gelmeseydi, siz Kardemir’in bu vefakar ve cefakar işçilerini hatırlar mıydınız..?
Onları adam yerine koyar mıydınız..?
Herşey ortada beyler..
Cin şişeden çıktı bir kere…
İfade ettiğiniz gibi, Çelik-İş Sendikası o çileli işçi arkadaşların “yuva”sı olsaydı, Türk Metal Karabük’te hiçbir varlık gösteremezdi..
Dedikleri gibi olsaydı, daha işin başlangıcında yaklaşık 2.200 işçi Türk Metal saflarına katılır mıydı..?

Çelik İş Sendikası’na dönerlerse onları kucaklayacaklarmışşş..
Kimsenin burnu kanamayacakmışşş…
Kimin..?
İşçi kardeşlerimizin…

Peki, ya dönmezlerse ne olacak..?
Nitekim, dönmüyorlar işte…
Bundan sonrada, döneceklerine pek ihtimal veremiyoruz..
Peki, ne olacak..?
Hani, onlar sizin kardeşinizdi..?
Hani, onları kucaklayacaktınız..?
Hani, kimsenin burnu kanamayacaktı.
Yalan..
Bin kere yalan..!…….

Çok açık ve net ifade ediyorum, Çelik-İş Sendikası istemeseydi, 29 işçi halen çalışıyor olacaklardı..Yani, işten atılmayacaklardı..
Kişisel kaprislerine ve hırsına yenik düşen Hikmet Ferudun Tankut müthiş bir strateji hatası yaptı. 29 işçinin işten çıkarılmasına göz yumdu.
30 kadar işçinin, ücretsiz izne çıkarılmasını onayladı.
Sesini çıkarmadı…
Böylece, Türk Metal'in işini kolaylaştırdı.

Şu işe bakın beyler, efendiler..!
Hem, işçinin sırtından geçineceksiniz..
Hem de, işçinin haklarını savunacağınız yerde, yan gelip yatacaksınız, öyle mi..?
İşverenin kucağında yatarak sendikacılık mı olurmuş..!
Baskı ve dayatmayla, korkutmayla sendikacılık mı olurmuş..!
İş işten geçti bir kere..
Ne yapsanız nafile…
Türk Metal artık, Karabük’ün bir gerçeğidir.

Farkındayız…
Birilerinin rahatı bozuldu.
Birilerinin keyfi kaçtı.
Birileri sokağa bile çıkamazken,
Birileri de, geceleri uyuyamaz oldu.
Farkındayız..
"İşçinin sırtına bir kene gibi yapışıp inmeyen" menfaat ve çıkar odaklarının hesapları bozuldu.
İyi ki, varsın Türk Metal..

Türk Metal Sendikası Genel Eğitim ve Toplu İş Sözleşme Sekreteri Yavuz Gökçe, nin bir açıklamasını okudum. Yavuz Gökçe, adeta bir “sendikal ders” niteliğinde açıklamalar yapıyor.
“Bir taraftan 29 kişiyi işten atacaksınız, diğer taraftan 30 kişiyi ücretsiz izine çıkartacaksınız ve ardından göstermelik olarak işçi alacaksınız yok öyle mama. Kimseye yedirmezler” diyor. Olası bir mahkeme sürecinde, iş yerlerinde yaşanan buna benzer girişimlerin Yargıtay tarafından “kötü niyetli ve aldatıcı hamleler” olarak dikkate alındığını, yani “inandırıcı” bulunmadığını da, sözlerine ekliyor.

Yargıtay yetki başvurusundan kısa bir süre önce işyerine yeni işçi alımını ve bu işçilerin sendikaya üye yapılmasını muvazaalı, yani, danışıklı üye olarak nitelemekte olup bu durumun incelenmesine ayrı önem göstermektedir. Dolayısıyla bir sendikanın yasal çoğunluğunu ya da azınlığını bertaraf atmaya yönelik bu tür gayretleri boşa çıkarmak için Yargıtay sonradan alınan işçileri toplam işçi sayısından düşmektedir.

Karabük’te şimdi, değişim rüzgârları esiyor.
İşverenin insafına terk edilen Kardemir işçisinin hakkını ve hukukunu korumak için, kendi geleceğini tayin etme yolunda attığı önemli adımları ibretle izliyoruz.
Atılan her kararlı adım, onları hedefe biraz daha yaklaştırıyor, yakınlaştırıyor…
Yaşanan onca olumsuzluklara, baskı ve dayatmalara rağmen bu yürüyüşte ısrarlı, sabırlı ve kararlı olmanın ne denli önemli olduğunu, yaşanmakta olan bu sürecin bile müthiş bir başarı örneği olduğunu görüyoruz.
Bu vesileyle, bu yürüyüşün öncülüğünü yapan bilgili, birikimli ve deneyimli sendikacı Recai Başkan’ı kutluyorum.
Sendikal alandaki bu değişim rüzgarı, inanıyorum ki Karabük’ün önünün açılması için bir fırsattır.

Sonucu, şimdiden belli olan bir süreçten geçiyoruz.
Türk Metal Sendikası eninde sonunda bu ipi göğüsleyecek.
Kim ne derse, desin efendiler..!
Her şey, eninde sonunda aslına rücu eder.
Doğanın kuralı bu..
“İnsanlar, açlığa ve susuzluğa tahammül edebilirler. Ancak, aşağılanmaya ve hor görülmeye asla tahammül edemezler.”Kardemir işçisi yıllar yılı bu acı süreci yaşadı.
Zaman zaman, insan yerine bile konulmadı.
Kardemir işçisi, şimdi bu sınavdan geçiyor.
Evine götüreceği ekmeğinin kavgasını veriyor.
Bir “onur” mücadelesi sergiliyor…
Onun bu onur mücadelesini engellemek, sırf Türk Metal Sendikasına geçti, diye onu işinden, aşından, ekmeğinden etmek kimseye bir fayda sağlamayacaktır.
Bu sözüm, anlayana ya da algılayanadır.
İlgililerin kulağına da, küpe olsun.
Vesselam..!

ANKET

Tüm Anketler